Alsof dit nog niet voldoende is, vindt er een meedogenloos kat en muisspel plaats met de politie. Bijna dagelijks wordt het weinige dat hen nog rest, van belabberde tentjes tot dekens, afgenomen, vernietigd door de politie of besmeurd met pepperspray tot alles onbruikbaar wordt. Bovendien worden ze vaak het slachtoffer van buitensporig geweld. Hun motto: deze vluchtelingen zo op stang jagen dat ze voorgoed uit Frankrijk verdwijnen.

In de smerige modder van Calais en Duinkerke, tussen de vuile lege blikken dozen, plastiek en wak karton, leven ook veel niet-begeleide minderjarigen. De ‘bambino ’s’, zoals ze door hun kompanen genoemd worden, bevinden zich er zonder de juiste omkadering, met weinig voedsel, in vriestemperaturen, met bitterweinig voedsel en de voortdurende angst voor politie en criminelen. In de buurt van Grande-Synthe, nabij Duinkerke, is er momenteel noodopvang voorzien in een sportzaal, maar niet voor iedereen. Voornamelijk een aantal families krijgen er een slaapplaats en daar stopt het ook. Verder is er geen begeleiding, voldoende voedsel of aandacht voor minderjarigen.

Het enige centrum voor jongeren in de streek bevindt zich in Saint-Omer, zo’n uur rijden vanuit Duinkerke en 40 minuten van Calais. Helaas is de afstand niet het enige probleem. Vooreerst zijn er bitterweinig plaatsen en zit het centrum sowieso altijd overvol. Daarenboven is het vertrouwen van deze kinderen ver te zoeken. Niet alleen door het vele geweld dat ze reeds ervaren hebben, maar ook door alle misinformatie. Er werd hen in het verleden reeds te veel beloofd en niet nagekomen.

Over het migratievraagstuk zijn er verschillende visies, maar de bescherming van minderjarigen zou hiervan niet mogen afhangen. Elk kind, Europeaan of niet, heeft hier recht op. Daar hebben wij ons als staten toe verplicht door het internationaal verdrag voor de rechten van het kind te ondertekenen. De huidige situatie van deze minderjarigen is onaanvaardbaar en moet dringend aangepakt worden. In elk opzicht zijn zij het slachtoffer. Van het geweld, hun vlucht en van het huidige systeem. Ze verdienen een beschermingsstatuut waarbij ze beter geregistreerd worden, maar ook in een juist kader opgevangen worden. Opsluiten is geen optie, maar informeren en overtuigen wel. We moeten deze kinderen redden uit de handen van de mensensmokkelaars en -handelaars en dat kunnen we alleen doen door het vertrouwen van deze kinderen terug te winnen en hen de nodige zorg te verlenen. Waar wachten we op?


Delen: