,,Nu gaat het over 10.000 kinderen, en hoeveel van die kinderen leven nog? Hoeveel zijn al gedood voor hun organen? Hoeveel van hen kunnen we nog redden? We moeten hier vandaag nog werk van maken. Of moeten kinderen blauwe ogen en blonde krullen nodig hebben om ze te gaan zoeken?''

Woorden die Delphine Moralis maar al toe te goed begrijpt. Als secretaris-generaal van de Europese koepelorganisatie Missing Children Europe kent ze de problematiek van de niet-begeleide minderjarige vluchtelingen en de missing children.

Maar wat met de oplossingen?

Delphine Moralis : ,,De verdwijning van niet-begeleide minderjarigen komt in alle landen van de Europese Unie voor, en vaak maakt de gebrekkige communicatie, opvolging en samenwerking over de landsgrenzen heen het nog moeilijker. Er zijn zoveel aspecten aan verbonden. In Italië alleen al verdwijnen er volgens recente schatting bijna 10.000 kinderen per jaar, net als in Duitsland.  Daarom zijn we blij dat Hilde Vautmans in de bres springt voor de deze kinderen. Dat is moedig. Want er gebeurt te weinig.’’

Wat is het probleem?

,,De grote uitdaging is wellicht dat deze kinderen vooral worden gezien als een ‘migratie probleem,’ waarbij het kinderrechten perspectief verloren gaat (zucht). De bevoegde nationale en Europese instanties ondernemen te weinig om minderjarige vluchtelingen te begeleiden en ze te informeren over hun rechten. Het gaat dan vooral om kinderen die worden opgevangen in vluchtelingenkampen of in, vaak onaangepaste, opvangcentra. Zelf ben ik o.a. gaan kijken naar de kampen in Griekenland, en het is schrijnend. Maar ook in andere landen zijn er moeilijkheden op het vlak van capaciteit, aangepaste zorg, etc. Daarbij komt ook nog dat procedures voor asiel- of familievereniging doorgaans veel te lang duren, met als resultaat dat veel kinderen geen andere oplossing zien dan uit hun kamp te 'verdwijnen' en alleen verder te gaan. Vaak zijn ze al in handen van mensensmokkelaars. Een deel van de verdwenen kinderen komt in criminele milieus terecht en wordt slachtoffer van verschilende vormen van uitbuiting, anderen trekken weg uit het land waar ze geregistreerd staan en laten zich in het land waar ze aankomen niet opnieuw registreren. Met de sensibiliseringscampagne 'Mention the Unmentioned' hopen we de problematiek hoger op de politieke agenda te plaatsen.’’

Al te vaak verdwijnen de vluchtelingenkinderen en toch blijft het vaak erg stil?

,,Het melden van deze verdwijningen is een groot probleem. Daar gaat heel veel tijd over. Hilde zei recent op onze conferentie ‘Lost in Migration’, ‘indien een kat of hond verdwijnt staat het vaak meteen op facebook.’ Hier blijft het te lang oorverdovend stil. Vaak wordt een verdwijning pas na twee weken per mail gemeld. Belangrijk is dit probleem zowel Europees als nationaal aan te pakken. We hebben hier in ons land, Child Focus. Zij functioneren goed. Maar in veel andere landen gebeurt er te weinig, vaak omdat die organisaties weinig middelen hebben. En ook de politiediensten zijn vaak niet opgeleid om te gaan met de verdwijning van niet-begeleide minderjarige vluchtelingen. Daarnaast blijven er ook uitdagingen op het vlak van de samenwerking tussen de verschillende diensten die met deze kinderen in contact komen. Daarom is er op Europees vlak een nieuw actieplan nodig zoals Hilde stelt.’’

Er zijn toch de hotlines 116000?

"Als je het nummer 116000 belt, dan mag je er inderdaad van uitgaan dat overal in Europa het nodige wordt gedaan. Binnen ons netwerk, waar vrijwel alle hotlines deel van uitmaken, hanteren we overal hetzelfde draaiboek en verspreiden we ook affiches of werken we samen met de politie als het nodig is. Het is de Europese commissie die dit centraal meldnummer voor heel Europa heeft vastgelegd. Ondertussen is onze hotline in alle Europese lidstaten actief, alsook in Albanie, Servië en Zwitserland. Maar ook hier is een probleem van financiering. In heel wat landen komen de nationale overheden niet tussen in het financieren van de dienst, en heeft  de hotline voor vermiste kinderen gewoon te weinig geld. " 

Hilde’s verontwaardiging is terecht?

,,Natuurlijk, zij begrijpt dat het vijf over twaalf is. Er zijn ook andere Europese parlementsleden die ons steunen. Maar het is nu eenmaal zo dat vanuit kinderrechtenperspectief de aanpak van de migratiestromen helemaal niet goed is. En Hilde Vautmans duwt in Europa mee aan de kar. Ze is zeer actief. Daarom gaan we nu woensdag naar het Kamp van Duinkerken om te zien hoe daar de situatie is van de vluchtelingen en de kinderen.’’ (Vandaag leven er meer dan 1500 vluchtelingen in het kamp, onder wie 100 niet-begeleide minderjarigen. Dit, in een kamp waar er enkel 400 plaatsen zijn voorzien).

Hilde twitterde onlangs het artikel van The Guardian. Dat was confronterend, niet?

,,Ik heb het ook gelezen, seksuele uitbuiting en wantoestanden met jonge kinderen gebeuren op nog geen twee uur rijden van Brussel. Tijd voor actie en ook het actieplan van Europees Commissaris Jourova dat nu onder het stof ligt is aan vernieuwing toe. Vreemd toch, dat nu het net nodig is, er geen plan meer is. Tijd dus voor een nieuw actieplan. Nu woensdag is er een bezoek aan het Kamp van Duinkerken en op woensdag 1 maart zal Hilde in het Europees Parlement een mondelinge vraag stellen aan de Europese Commissie. De bal moet weer gaan rollen.’’

Heb je een tip voor Hilde?

,,Hilde moet de vinger op de wonde blijven leggen in Europa. Ze moet het publiek blijven opzoeken, ze moet de burger blijven informeren. Ze is heel down to earth en gedreven. Ze houdt contact met de realiteit en ze gaat op zoek naar wat kan. En zij beseft maar al te goed dat de zoektocht naar vermiste kinderen niet eindigt aan de Belgische grens.’’ 


Delen: